Raport mówi graczom, co się stało. Teczka, w której leżał, mówi im, kto jeszcze go czytał: nazwisko, którego nikt przy stole nie słyszał, wpisane na karcie wypożyczeń tydzień po zamknięciu sprawy, to trop, którego nikt nie musiał wypowiadać na głos.
Na okładce jest instytucja, numer akt, sprawa, daty wszczęcia i zamknięcia, prowadzący, pieczątka statusu odbita przez środek i karta, na której kwitował każdy, kto wypożyczał akta. Pusta data zostawia swoją linię, więc otwarta sprawa wygląda na otwartą. Druga strona to karta sprawy spięta w środku: zdjęcie osoby, której sprawa dotyczy, osoby w sprawie i ich rola, streszczenie dopasowane do miejsca, które zostało na stronie, i spis raportów oraz dowodów, które zawiera teczka.
Kartonowa teczka policji z lat 20. z zakładką i czerwoną pieczątką; teczka bezpieki z bloku wschodniego z wykazem wszystkich, którzy zapoznali się z materiałami; współczesna okładka akt agencji federalnej między dwoma paskami klauzuli; cyberpunkowe dossier korporacyjnej ochrony z dziennikiem dostępu; i zwój straży miejskiej z fantasy, przewiązany wstążką pod pieczęcią sędziego. A4 w 300 DPI.
Raporty w środku to Dokument urzędowy, odbitka, na którą czeka ramka, to Fotografia, a rejestr dowodów, który rośnie obok teczki, to Rejestr.