Pierwsza strona załatwia ekspozycję, której nikt nie chce wysłuchiwać. Podajesz ją stołowi, gracze czytają nagłówek i plotka staje się czymś, co postacie znalazły, a nie czymś, co powiedział mistrz gry.
Strona to baner na górze i trzy kolumny pod nim, wypełniane blokami z palety: winieta, główny materiał z nadtytułem i lidem, artykuły z podpisem autora i inicjałem, zdjęcie z podpisem, reklama z epoki, kolumna drobnych ogłoszeń. Każdy blok możesz przeciągnąć między kolumnami, aż strona się wyważy. Za długi tekst zmniejsza się do rozmiaru swojego boksu, zamiast się wylewać, a nagłówek, który nie mieści się w żadnym stopniu, dostaje czerwoną obwódkę — dowiesz się wcześniej niż drukarka.
Skórka „Lata 20." to gazeta rodem z Arkham: winieta gotykiem, ciasna interlinia, reklamy toników. „Blok Wschodni" to dziennik partyjny, same ciężkie szeryfowe nagłówki i szary papier. „Współczesna" to gazeta na sesję dziejącą się dzisiaj. „Herold miejski" to druk z ręcznej prasy w mieście fantasy: winieta jak drzeworyt, ozdobniki drukarskie i główny materiał w tonie obwieszczenia herolda. „Kanał kolonii" to serwis informacyjny kolonii górniczej wydrukowany na terminalu stacji: karty wiadomości, godziny wpisów i pasek z bieżącymi komunikatami pod szablonowym napisem. Skórka zmienia każdy krój i każdą linię na stronie, a twoich słów nie rusza, więc artykuł można napisać najpierw, a datę wydania wybrać później.
Eksport to A4 albo A3 w 300 DPI, jako PNG albo PDF. A3 warte jest spaceru do punktu ksero, jeśli gazeta ma się rozłożyć na całym stole; o jaki papier prosić, mówi Drukowanie handoutów. Gdy scena potrzebuje raczej czegoś przypiętego do ściany niż czytanego na głos, weź Plakat.