Lista dwudziestu dzieci to najnudniejszy papier w sekretariacie, i właśnie dlatego nikt nie zauważa na niej nazwiska, którego nie powinno tam być: ucznia urodzonego siedemdziesiąt lat za wcześnie, opiekuna, którego nikt nie widział, adresu, pod którym dom dawno rozebrano.
U góry szkoła, jej adres i tytuł; klasa, rok szkolny i wychowawca na drukowanych liniach; zdjęcie klasy, jeśli je masz; dalej tabela — numer, nazwisko, data urodzenia, rodzic lub opiekun, adres i uwagi, pod nagłówkami, które możesz przeredagować. Na dole przypis, podpis dyrektora i pieczęć szkoły. Oznacz ucznia jako skreślonego z listy, a wiersz zostanie przekreślony, tak jak robił to sekretariat, gdy dziecko odchodziło.
„Szkoła z lat 20.” to drukowany rejestr wypełniony przez nauczycielkę atramentem, z czerwonymi liniami kolumn. „Blok Wschodni” to dziennik lekcyjny pisany na maszynie w liniowanej siatce, z fioletową pieczątką. „Wydruk z lat 90.” to druk igłowy na papierze w zielone pasy, z uczniem wykreślonym długopisem. „Akademia magii” to rejestr adeptów na welinie pod woskową pieczęcią, a „Akademia floty” to lista kadetów z numerami służbowymi i kojami.
A4 w 300 DPI. Obwiedź kółkiem nazwisko, które się liczy, odręcznymi dopiskami. Tabela czegokolwiek innego — księga, dziennik, spis — to Rejestr, a klasa na schodach w dniu zdjęć to Fotografia.