Niektóre z najlepszych tropów nie są do nikogo pisane. To linijka w księdze, której nikt nie spodziewał się czytać: statek, który wszedł do portu bez załogi, dostawa pokwitowana nie tymi inicjałami, wpis, który się urywa.
U góry instytucja, tytuł, sygnatura i data; pod spodem do sześciu kolumn z nagłówkami, które piszesz sam; tyle wierszy, ile zmieści strona; na dole przypis, podpis i pieczęć. Wyczyść nagłówek, a zniknie cała kolumna, więc ten sam szablon jest listą w dwóch kolumnach albo księgą w sześciu.
Skórka „Lata 20., maszynopis" to biurowy rejestr pisany na maszynie, z linią pod nagłówkami i pieczęcią urzędu. „Księga pisana ręcznie" to liniowany zeszyt z czerwonymi liniami kolumn, pisany atramentem. „Blok Wschodni" to formularz w ramkach, maszynowy, sprawdzony i opieczętowany na fioletowo. „Wydruk z bazy danych" to wynik zapytania wydrukowany na drukarce igłowej na perforowanym papierze w zielone pasy, z dopiskiem długopisem na dole. „Rola załogi" to spis załogi statku kosmicznego na welinie w żelaznej ramie, z kolumną stanu na czerwono, pustymi liniami aż do dołu strony i podpisem kapitana naprzeciw znaku L.S., który wskazuje miejsce pieczęci.
A4 w 300 DPI. Pojedynczy urzędowy opis zamiast listy pasuje do Dokumentu urzędowego.