Akt małżeństwa wymienia więcej osób niż jakikolwiek inny papier, który ma postać: dwoje małżonków, czworo rodziców, dwoje świadków i tego, kto udzielił ślubu. Każda z nich to trop, a najlepszy jest świadek, o którym pod podanym adresem nikt nigdy nie słyszał.
Jedna strona A4 ułożona jak odpis, który urząd wydaje przez okienko: organ wydający, numer aktu i dokumentu, mąż i żona z wiekiem, zawodem, miejscem zamieszkania i rodzicami, data i miejsce ślubu, kto go udzielił, dwoje świadków, przyjęte nazwisko, poświadczenie, rubryka na adnotacje, miejsce i data wydania oraz podpis urzędnika. Kliknij dowolny wiersz, żeby zmienić jego nadrukowany tytuł albo zdjąć go z formularza, i przeciągnij pieczęć tam, gdzie przybiłby ją urzędnik.
Pięć stylów: odpis hrabstwa z lat 20. wpisany na maszynie w drukowany formularz, pod tłoczoną pieczęcią, odpis skrócony z bloku wschodniego z fioletową pieczątką i rozwodem na marginesie, współczesny akt na papierze zabezpieczającym z giloszem, księga związków świątyni fantasy pod czerwonym lakiem i wyciąg z rejestru związków kolonii kosmicznej z hologramem. Ślubny portret, który stanął na kominku, to Fotografia, a ogłoszenie, które rodzina dała do gazety, to Wycinek prasowy.