Karta postaci mówi, co postać potrafi. Świadectwo na ścianie mówi, kto jej na to pozwolił: komisja, która może odebrać licencję, cech, który pamięta majstersztyk, adnotacja, o której nikt przy stole nie wiedział.
Jedna strona A4 w poziomie, tak jak prawo wykonywania zawodu albo dyplom wisi na ścianie: organ wydający, tytuł dokumentu, numer w rejestrze i numer świadectwa, nazwisko posiadacza dużymi literami pod formułą „Niniejszym zaświadcza się, że”, zdanie o tym, co zdał i do czego odtąd ma prawo, kwalifikacja z kategorią, daty urodzenia, nadania i ważności, rubryka na adnotacje, fotografia, miejsce i data wydania oraz dwa podpisy po obu stronach pieczęci. Kliknij dowolny wiersz, żeby zmienić jego nadrukowany tytuł albo zdjąć go z dokumentu, i przeciągnij pieczęć tam, gdzie ją przybito.
Pięć stylów: zezwolenie na praktykę lekarską wydane przez komisję hrabstwa w latach 20., w grawerowanej ramce pod złotą pieczęcią, świadectwo kwalifikacji zawodowej z zakładu pracy w bloku wschodnim z fioletową pieczątką, współczesna licencja stanowa na papierze zabezpieczającym z giloszem, patent mistrzowski cechu z fantasy pod czerwonym lakiem i licencja pilota zawodowego z kolonii kosmicznej z hologramem. Legitymacja, którą posiadacz nosi w portfelu, to Dokument tożsamości, a skarga, przez którą licencję zawieszono, to Dokument urzędowy.