Afisz to zaproszenie, które może przeczytać cała ulica. Wyznacza wieczór w kalendarzu, miejsce na mapie i listę nazwisk przed oczami graczy, a jedno z tych nazwisk jest zwykle powodem, dla którego przyszli.
A4, z eksportem A3 na ścianę: miejsce, kto zaprasza, tytuł największą czcionką na arkuszu, podtytuł, obraz, obsada albo karta walk jako rola i wykonawca, daty i godziny, ceny i linijka drobnego druku. Pusta ramka obrazu drukuje własny rysunek, więc afisz wygląda jak afisz, zanim znajdziesz ilustrację.
„Afisz teatralny” to typograficzny afisz premiery z 1928 roku, tuzin krojów ułożonych jeden pod drugim, dla pierwszej amerykańskiej inscenizacji „Króla w Żółci”. „Wędrowna trupa” to ręcznie kolorowany drzeworyt kompanii grającej na dziedzińcu gospody, z dopiskiem mistrza atramentem u dołu. „Gala w arenie” to fluorescencyjny sitodruk na czerni z kartą walk na stacji orbitalnej. „Plakat koncertowy” to dwukolorowa risografia zespołu, którego ostatniego utworu nikt nie nagrywa.
Bilet, z którym postać weszła na salę, to Bilet, a ulotka rozdawana w foyer to Ulotka.